Dzisiaj jest: 09/09/10
W dolinie Kamiennej w najbliższej odległości od „Krzemionek” znajdują się stanowiska archeologiczne, w których obrabiano, wykańczano i wygładzano przynoszone z kopalń krzemionkowskich półwytwory narzędzi. Miejsca te np. w Borii i Lemierzach wykorzystywane były w różnych epokach przez różne społeczności producentów krzemiennych przedmiotów.
Najsłynniejszą osadą produkcyjną, do której transportowano z terenu kopalń surowiec i półwytwory krzemiennych narzędzi była osada społeczności kultury pucharów lejkowatych na stanowisku „Gawroniec” w Ćmielowie nad rzeką Kamienną odległym o ok. 8 km od „Krzemionek”. Społeczności tej kultury żyły w wioskach otoczonych rowami i palisadami, w domach słupowych o dachach dwuspadowych i o różnorodnej technice konstruowania ścian (m.in. zrębowej i sumikowo - łątkowej). Trudniły się rolnictwem i hodowlą. Znały garncarstwo, sprzężaj, wóz czterokołowy. Dla swych przywódców budowały grobowce megalityczne (kamienno - ziemne i drewniano - ziemne).
Czasy rozkwitu kultury amfor kulistych przyniosły pojawienie się skupiska osadniczego nad rzeczką Gierczanką, w rejonie wsi Wojciechowice, Stodoły i Mierzanowice. Od nazwy tej rzeczki wzięła imię specyficzna wytwórczość krzemieniarska, typowa dla działalności lokalnej społeczności, nazwana przez archeologów „przemysłem giereckim kultury amfor kulistych”. Na stanowiskach archeologicznych w tamtej okolicy znajdowane są również narzędzia górnicze, np. krzemienne grace i siekiery używane jako kilofy w pracach podziemnych. Jak dotychczas nie okryto natomiast grobów górników krzemionkowskich
Czasy istnienia kultury mierzanowickiej (wczesny okres epoki brązu) to ostatni etap rozwoju górnictwa na terenie Krzemionek. Nazwa tej archeologicznej kultury pochodzi od miejscowości Mierzanowice w powiecie opatowskim, w woj. świętokrzyskim, gdzie przed II wojną światową odkryto wielkie cmentarzysko z bogato wyposażonymi grobami. Bogatwo to było wynikiem lokalizacji ówczesnego osadnictwa na żyznych ziemiach lessowych pozwalających na rozwój rolnictwa, w pobliżu szerokich dolin rzecznych sprzyjających wypasowi bydła a przede wszystkim w sąsiedztwie licznych wychodni krzemieni. Te ostatnie zapewniały stały dostęp do surowców służących do wyrobu narzędzi i broni (siekier, noży, sztyletów, ostrzy sierpów, grocików strzał itd). Wyrabiano je głównie na użytek lokalny, gdyż w tym okresie zaczął się pojawiać konkurencyjny brąz, który z czasem wyparł stare technologie pozyskiwania i obróbki krzemieni.
| Prawa autorskie, © 2005-2009 by Webmaster, last modified: September 29, 2009 |
||